Առակ այն մասին, թե ինչպես են 3 սխալները երազանքը վերածում սովորության.mp4
WEBVTT
00:00.000 --> 00:04.000
Հեռավոր մի գյուղում ապրում էր Արսեն անունով մի մարդ։
00:04.000 --> 00:06.000
Նա հայտնի էր իր երազանքներով.
00:07.000 --> 00:17.000
Ամեն երեկո նա բարձրանում էր բլուրն ու նայում հեռվում՝ պատկերացնելով այլ հողեր, բարձր քաղաքներ, անասելի հարստություններ ու մեծ հայտնագործություններ։
00:18.000 --> 00:23.000
Մարդիկ ծիծաղեցին, Արսենը նորից ամպերի մեջ էր, բայց ուշադրություն չդարձրեց.
00:24.000 --> 00:26.000
Երազը նրա ներքին կրակն էր։
00:27.000 --> 00:32.000
Մի օր Արսենին մոտեցավ գյուղում հազվադեպ երևացող մի ծերունի.
00:32.000 --> 00:38.000
Նա ասաց. Երազ, հացահատիկ, բայց ոչ հաց, միայն գործողությունները կարող են բավարարել:
00:38.000 --> 00:42.000
Արսենը մտածեց և որոշեց. Գործելու ժամանակն է։
00:42.000 --> 00:48.000
Նա սկսեց հավաքել իրերը և պատրաստվել ճամփորդությանը, բայց անմիջապես հանդիպեց իր առաջին սխալին։
00:48.000 --> 00:50.000
Նա չափազանց երկար տեւեց պատրաստվելու համար:
00:51.000 --> 00:56.000
Ինձ ավելի շատ գիտելիք է պետք, ավելի լավ կոշիկներ, հուսալի պայուսակ, մտածեց նա։
00:56.000 --> 01:06.000
Երեկոները պատրաստվում էին, օրերը՝ կասկածների, իսկ ժամանակը հոսում էր մատներիս միջով, ու երազն աստիճանաբար կորցնում էր իր սրությունը։
01:06.000 --> 01:08.000
Շատ ամիսներ են անցել։
01:08.000 --> 01:10.000
Երկրորդ սխալն աննկատ դարձավ.
01:10.000 --> 01:16.000
Արսենը որոշեց, որ ճանապարհորդությունը պետք է սկսել միայն այն ժամանակ, երբ ամեն ինչ կատարյալ է:
01:16.000 --> 01:22.000
Նա նայում էր ուրիշներին, իրեն համեմատում նրանց հետ և ամեն անգամ հետաձգում էր իր քայլը։
01:22.000 --> 01:30.000
«Ես ոչ այնքան խելացի եմ, ոչ այնքան ուժեղ, ոչ այնքան խելացի», - համոզվեց Արսենը ՝ մոռանալով, որ յուրաքանչյուրն ունի իր ճանապարհը:
01:30.000 --> 01:33.000
Մյուսներից վատ լինելու վախը նրան անդամալույծ է արել։
01:33.000 --> 01:38.000
Այդ ժամանակ նրա երազանքը վերածվեց մտածելու, քան գործելու սովորության:
01:38.000 --> 01:43.000
Երրորդ սխալը սողաց, երբ Արսենը վերջապես պատրաստվեց ճանապարհ ընկնել:
01:43.000 --> 01:50.000
Նա մի քայլ արեց, հետո մեկ այլ քայլ, բայց ամեն անգամ, երբ հանդիպում էր խոչընդոտների, ետ էր դառնում։
01:50.000 --> 01:54.000
Ես պատրաստ չեմ ժամանակին կամ տեղին, պնդեց նա։
01:55.000 --> 01:58.000
Նրա վախերն ու կասկածներն ավելի ուժեղ դարձան, քան երազանքները։
01:58.000 --> 02:04.000
Նա սկսեց խոսել իր ծրագրերի մասին, կարծես դրանք մի բան էին, որը կարող էր տեղի ունենալ, բայց չկատարվեց:
02:04.000 --> 02:10.000
Նրա երազանքն այլեւս կրակ չէր, այլ ստվեր, խոսելու, բայց չանելու սովորություն։
02:10.000 --> 02:11.000
Անցել են տարիներ։
02:12.000 --> 02:16.000
Մի օր այդ նույն ծերունին նորից հայտնվեց գյուղում։
02:16.000 --> 02:21.000
Նա նստեց բլրի վրա Արսենի կողքին և հարցրեց՝ իսկ ի՞նչ կասես քո երազանքի մասին։
02:22.000 --> 02:25.000
Արսենը պատասխանեց՝ նա դարձավ իմ մի մասնիկը։
02:26.000 --> 02:27.000
Ես ամեն օր մտածում եմ նրա մասին:
02:28.000 --> 02:32.000
Ծերունին տխուր ժպտաց, բայց դու դրանով չես ապրում։
02:33.000 --> 02:43.000
Դուք երեք սխալ եք թույլ տվել, չափազանց երկար եք պատրաստվել, համեմատել եք ձեզ ուրիշների հետ և թույլ եք տվել, որ վախը հետ մղի ձեզ:
02:43.000 --> 02:47.000
Հիմա քո երազանքը սովորություն է դարձել մտածելու, ոչ թե անելու։
02:47.000 --> 02:50.000
Արսենը հոգում ծանրություն զգաց.
02:50.000 --> 02:55.000
Բայց հանկարծ նա հասկացավ, որ այս սխալներից յուրաքանչյուրն իր ընտրությունն է։
02:55.000 --> 03:02.000
Եթե սովորությունը մի անգամ ծնվել է երազից, միգուցե հնարավո՞ր է այդ սովորությունը նորից գործի վերածել։
03:02.000 --> 03:06.000
Նա ոտքի կանգնեց, փոշին թոթափեց ու մի քայլ առաջ գնաց։
03:06.000 --> 03:10.000
Ոչ կատարյալ, ոչ ինքնավստահ, այլ իրական:
03:10.000 --> 03:14.000
Այդ պահին երազանքը նորից դարձավ առջեւի լույսը։
03:14.000 --> 03:22.000
Արսենը հասկացավ, որ ճանապարհորդությունը սկսվում է ոչ թե այն ժամանակ, երբ ամեն ինչ կատարյալ է, այլ երբ գնում էս՝ չնայած սխալներին։
03:22.000 --> 03:27.000
Կարևորն այն չէ, թե քանի անգամ եք սխալվում, այլ այն, որ դուք շարունակեք առաջ շարժվել:
03:27.000 --> 03:34.000
Այդ ժամանակ նույնիսկ ամենանվիրական երազանքը դադարում է լինել սովորության ստվեր և դառնում կյանք։