WEBVTT
00:00.000 --> 00:08.000
Հեռավոր մի քաղաքում ապրում էր մի ծեր վարպետ, ով հայտնի էր իր իմաստությամբ և ամենադժվար իրավիճակներից ելք գտնելու կարողությամբ:
00:08.000 --> 00:14.000
Առևտրականները, ռազմիկները և նույնիսկ ճանապարհորդող արվեստագետները գալիս էին նրա մոտ խորհուրդ ստանալու համար:
00:14.000 --> 00:18.000
Վարպետը միշտ ասում էր՝ բախտը քո արարքների ստվերն է։
00:19.000 --> 00:22.000
Նա չէ, ով ձեզ առաջնորդում է, այլ դուք եք ստեղծում նրան:
00:22.000 --> 00:27.000
Մի օր նրան մոտեցավ Արսեն անունով մի երիտասարդ՝ երազելով հարստանալու մասին։
00:27.000 --> 00:34.000
Նա խելացի էր, բայց շատ հաճախ հույսը դնում էր պատահականության վրա և հավատում էր, որ մի օր բախտն անպայման կժպտա իրեն:
00:34.000 --> 00:49.000
Արսենը վարպետին պատմեց իր անհաջողությունների մասին, թե ինչպես է վերջին գումարը ներդրել տարօրինակ վիճակախաղի մեջ՝ հաղթելու ակնկալիքով, ինչպես է հավատում պատահական մարդկանց խոստումներին, որ հեշտությամբ հարստություն է վաստակելու, ինչպես է սպասում, որ իր բախտը պարզապես կբերի։
00:49.000 --> 00:54.000
Վարպետը լսեց նրան, ժպտաց և առաջարկեց խաղ խաղալ։
00:54.000 --> 00:57.000
Ձեր դիմաց երկու ճանապարհ կա, ասաց նա։
00:57.000 --> 01:05.000
Մեկը ուղիղ է, բայց ծածկված է հարթ սառույցով, երկրորդը քամի է ժայռերի միջև և վտանգավոր է թվում, բայց դուք կարող եք ամուր քայլել դրա երկայնքով:
01:05.000 --> 01:10.000
Դուք կարող եք ընտրել ցանկացած մեկը, որպեսզի հասնեք բլրի գագաթին, որտեղ թաքնված է գանձը:
01:11.000 --> 01:17.000
Արսենը, առանց վարանելու, ընտրեց ուղիղ ճանապարհը. թվում էր, թե նպատակին հասնելն ավելի արագ և հեշտ կլինի։
01:17.000 --> 01:21.000
Սակայն հենց ոտք դրեց սառույցի վրա, անմիջապես սայթաքեց ու ընկավ։
01:21.000 --> 01:24.000
Կրկին փորձեցի և նորից սահում է:
01:24.000 --> 01:32.000
Սառույցը չափազանց հարթ էր, ամեն քայլը դժվար էր, և վերջում նա ամբողջությամբ գլորվեց ցած՝ չշարժվելով առաջ։
01:33.000 --> 01:36.000
Վերադառնալով սկզբին՝ Արսենը որոշեց փորձել երկրորդ ճանապարհը։
01:37.000 --> 01:43.000
Անհարմար էր, ամեն մի շրջադարձ ուշադրություն էր պահանջում, պետք էր շրջել քարերով ու ճանապարհ փնտրել։
01:43.000 --> 01:46.000
Բայց աստիճանաբար նա առաջ շարժվեց։
01:46.000 --> 01:56.000
Ամեն քայլափոխի նա սովորում էր նկատել մանրամասները, գուշակել, թե որտեղ կարող է վտանգավոր լինել, որտեղ կարող է կանգ առնել, որտեղ պետք է իրեն հրել:
01:56.000 --> 02:04.000
Որոշ ժամանակ անց, հոգնած, բայց ուրախ, նա հասավ գագաթին և գտավ արյունահեղությունը, որի մասին խոսել էր վարպետը։
02:05.000 --> 02:07.000
Արկղում ոչ թե ոսկի կար, այլ գրություն։
02:08.000 --> 02:16.000
Ամեն քայլ քո ընտրությունն է, ամեն սխալ քո փորձն է, ամեն գագաթը քո աշխատանքն է։
02:16.000 --> 02:26.000
Վարպետը նրան հանդիպեց բլրի ստորոտում. Հասկանու՞մ ես, թե ինչու բախտը չի գալիս նրան, ով սպասում է դրան, այլ գալիս է նրան, ով գնում է:
02:26.000 --> 02:27.000
նա հարցրեց.
02:27.000 --> 02:28.000
Արսենը մտածեց.
02:29.000 --> 02:37.000
Նա հիշում էր, թե ինչպես էր հույսը դնում հնարավորության վրա՝ ինքն իրեն ոչինչ չանելով, իսկ հետո, երբ սկսեց գործել, նույնիսկ եթե սխալներ էր անում, սովորում էր ամեն քայլափոխի։
02:37.000 --> 02:41.000
Հենց դա էլ նրան հնարավորություն է տվել հասնելու իր նպատակին։
02:41.000 --> 02:51.000
Պարզվում է, կամաց ասաց Արսենը, որ եթե հույսը դնում էս միայն բախտի վրա, կարող ես ոչինչ չունենալ, բայց եթե գործես, ուրեմն բախտը քո դաշնակիցն է դառնում։
02:52.000 --> 02:53.000
Վարպետը գլխով արեց։
02:53.000 --> 02:55.000
Բախտը միրաժ չէ։
02:55.000 --> 03:00.000
Այն հայտնվում է, երբ դադարում եք սպասել և սկսում եք անել:
03:00.000 --> 03:05.000
Նույնիսկ եթե ճանապարհը դժվար է, փորձն ու հաստատակամությունը արդյունքի կբերեն:
03:05.000 --> 03:11.000
Նրանք, ովքեր ապավինում են պատահականությանը, կանգնում են, իսկ նրանք, ովքեր գործում են, կառուցում են իրենց ճանապարհը:
03:12.000 --> 03:17.000
Այդ ժամանակվանից Արսենը դադարեց երազել հեշտ փողի և արագ հաղթանակների մասին։
03:17.000 --> 03:23.000
Նա սկսեց մտածել յուրաքանչյուր դեպքի վրա՝ առանց պատահական հանգամանքների վրա հույս դնելու։
03:23.000 --> 03:30.000
Տարիների ընթացքում նրան սկսեցին հարգել սկսածը ավարտին հասցնելու ունակության, համառության ու խելքի համար։
03:30.000 --> 03:34.000
Մի օր նրա մոտ եկավ մի երիտասարդ, և նրա մոտ էլ ոչինչ չէր ստացվում։
03:35.000 --> 03:42.000
Արսենը ժպտաց և պատմեց նույն առակը, որը ժամանակին օգնեց փոխել իր կյանքը։
03:42.000 --> 03:46.000
Արսենի իմաստության մասին խոսակցությունները տարածվեցին քաղաքից շատ հեռու։
03:46.000 --> 03:56.000
Մարդիկ սկսեցին նրա մոտ գալ խորհուրդներ ստանալու համար, և նա միշտ կրկնում էր. Չպետք է սպասել եղանակին ծովի մոտ, չպետք է հուսալ, որ պատահականությունն ամեն ինչ կորոշի քո փոխարեն։
03:57.000 --> 04:01.000
Ամեն օր քո ընտրությունն է, յուրաքանչյուր գործողություն քո քայլն է դեպի վեր։
04:02.000 --> 04:14.000
Ու թեև շատերը սկզբում չէին հավատում՝ տեսնելով նրա հաջողությունն ու հանգստությունը, բայց ժամանակի ընթացքում հասկացան, որ միայն առաջ գնացողները կարող են իրենց բախտին հանդիպել, այլ ոչ թե սպասել, որ դուռը թակի։
04:14.000 --> 04:21.000
Մի անգամ, արդեն ծերության հասակում, Արսենը նստել է պատուհանի մոտ և դիտել է, թե ինչպես են մարդիկ հավաքվում հրապարակում։
04:21.000 --> 04:26.000
Ինչ-որ մեկը մետաղադրամ էր շպրտում՝ հույս ունենալով գուշակել՝ այն կբարձրանա գլուխներով, թե պոչերով:
04:26.000 --> 04:29.000
Ինչ-որ մեկը վիճում էր, թե վաղն ինչ է բերելու:
04:29.000 --> 04:30.000
Արսենը ժպտաց.
04:31.000 --> 04:38.000
Նա գիտեր, որ իրական բախտը պատահական հաղթանակ չէ, այլ համարձակ որոշումների, համբերության և աշխատանքի արդյունք։
04:39.000 --> 04:44.000
Նրա կյանքը դարձավ ապացույց, որ ճակատագրի նվերներին սպասելը նշանակում է ժամանակ վատնել։
04:44.000 --> 04:49.000
Իսկ սեփական ուղին ստեղծելը նշանակում է իմաստ ու ուրախություն գտնել ամեն օրվա մեջ: