Թարգմանչաց շարժման տեսադարանը

Երբ ունես 10 գաղափար, բայց ոչ մի գործողություն.mp4

WEBVTT

00:00.000 --> 00:03.000
Հին քաղաքներից մեկում Արսեն անունով մի մարդ էր ապրում։

00:04.000 --> 00:07.000
Իր պատանեկությունից նրան տրվել են անսովոր պատկերացումներ։

00:07.000 --> 00:18.000
Ամեն գիշեր, երբ բոլորը քնում էին, նրա միտքը լցվում էր գաղափարներով, ինչպես գունագեղ թռչունները, որոնք թռչում էին ճյուղից ճյուղ իր մտքի այգում:

00:18.000 --> 00:23.000
Նա գիտեր, թե ինչպես կառուցել աշտարակ, որը երբեք չի մթնի:

00:23.000 --> 00:29.000
Նա կարող էր ձեզ ասել, թե ինչպես աճեցնել ծառ, որի պտուղները կարող են բուժել ցանկացած հիվանդություն:

00:30.000 --> 00:41.000
Նա հորինեց բանաստեղծություններ, որոնք կարող էին դիպչել նույնիսկ քարե սրտերին, և երազում էր կամուրջների մասին, որոնք կապում էին ափերը, որոնք մինչ այդ ոչ ոք չէր համարձակվել իրար կապել:

00:41.000 --> 00:45.000
Արսենը սիրում էր շուկայի ընկերների հետ կիսվել իր գաղափարներով:

00:45.000 --> 00:52.000
Լսողները հիանում էին, գովում նրա խելացիությունը, երբեմն նույնիսկ գրի էին առնում նրա խոսքերը, որպեսզի չմոռանան։

00:52.000 --> 00:56.000
Բայց ամեն անգամ, երբ ինչ-որ մեկը հարցնում է, կփորձե՞ք ինքներդ դա անել:

00:57.000 --> 00:59.000
Արսենը ժպտաց և ձեռքով արեց:

01:00.000 --> 01:01.000
Վաղը կմտածեմ։

01:02.000 --> 01:05.000
Հիմա ես պետք է նոր գաղափար հայտնեմ, դա ավելի կարևոր է:

01:06.000 --> 01:09.000
Եվ այսպես անցան օրեր, շաբաթներ և տարիներ:

01:09.000 --> 01:20.000
Մի օր մի թափառական իմաստուն եկավ քաղաք, նա նստեց հրապարակում և սկսեց առակներ պատմել։ Ամբոխը հավաքվեց, Արսենն էլ մոտեցավ՝ հետաքրքրությունից դրդված։

01:21.000 --> 01:27.000
Իմաստունն ասաց, որ երբեմն ամենակարճ ճանապարհը քայլ առաջ է, և չմտածել ճանապարհի մասին:

01:27.000 --> 01:30.000
Մարդիկ լսում էին, բայց չէին հասկանում, թե ինչ է ասվում։

01:31.000 --> 01:34.000
Պատմությունից հետո Արսենը մոտեցավ իմաստունին.

01:34.000 --> 01:37.000
Այնքան գաղափարներ ունեմ, բացականչեց նա։

01:37.000 --> 01:41.000
Ամեն երեկո դա նման է զարդերի տուփ բացելուն:

01:42.000 --> 01:49.000
Ինչո՞ւ եմ ես դեռ այստեղ, հենց այս վայրում, և ոչ այնտեղ, որտեղ փայլում են իմ երազանքները:

01:49.000 --> 01:52.000
Իմաստունն ուշադիր նայեց Արսենին։

01:52.000 --> 01:56.000
Հետո նա հարցրեց. Ի՞նչ ես արել նրանցից գոնե մեկի հետ:

01:56.000 --> 02:05.000
Արսենը տատանվեց. Դեռ ոչինչ, ես սպասում եմ հարմար պահի, երբ վստահ լինեմ, որ ամեն ինչ հիանալի կստացվի։

02:05.000 --> 02:10.000
Իմաստունը ժպտաց.- Մի պատմություն պատմեմ:

02:11.000 --> 02:14.000
Հեռավոր գյուղում մի ատաղձագործ էր ապրում։

02:14.000 --> 02:18.000
Ամեն օր նա երազում էր կառուցել ամենագեղեցիկ տունը։

02:18.000 --> 02:25.000
Նա նկարներ էր անում, ընտրում լավագույն նյութերը և պատկերացնում, թե ինչպես են իր հարևանները հիանալու իրենով։

02:25.000 --> 02:33.000
Բայց ամեն անգամ գործը հետաձգելու պատճառ էր գտնում՝ կա՛մ անձրեւ էր գալիս, կա՛մ շատ շոգ էր, կա՛մ բավականաչափ մեխ չկար։

02:34.000 --> 02:36.000
Այսպես անցավ նրա ողջ կյանքը։

02:36.000 --> 02:38.000
Եվ տունը երբեք չի կառուցվել:

02:38.000 --> 02:43.000
Երբ նա ծերացավ, հարեւանները հարցրին, թե ինչու չես կառուցել քո երազանքների տունը։

02:44.000 --> 02:47.000
Հյուսնը պատասխանեց. Ես սպասում էի կատարյալ ժամանակին:

02:47.000 --> 02:49.000
Բայց այդպես էլ չեկավ։

02:50.000 --> 02:51.000
Արսենը մտածեց.

02:51.000 --> 02:55.000
Իմաստունը շարունակեց. Գաղափարները սերմեր են:

02:55.000 --> 03:02.000
Բայց եթե դրանք չտնկես, չվառես, չխնամես, դրանք կմնան ուղղակի հավանականություն:

03:02.000 --> 03:10.000
Եթե ​​նույնիսկ հազար սերմ պահես քո ձեռքերում, բայց մի հատ էլ չգցես գետնին, մի ծառ չես տեսնի։

03:11.000 --> 03:14.000
Այդ պահին կողքով անցավ մի տղա՝ կավե կաթսայով։

03:15.000 --> 03:18.000
Նա ուշադիր լսեց խոսակցությունը և որոշեց հարցնել.

03:18.000 --> 03:24.000
Sage. Եթե դուք միանգամից տնկեք բոլոր սերմերը, դուք ուժ չունե՞ք հոգալու յուրաքանչյուրի մասին:

03:24.000 --> 03:30.000
Իմաստունը պատասխանեց. «Նախ տնկեք մեկը, ուժ տվեք բողբոջելու:

03:31.000 --> 03:33.000
Թող այն օրինակ դառնա մյուսների համար։

03:34.000 --> 03:38.000
Երբ տեսնում եք առաջին պտուղը, ցանկանում եք վերցնել հաջորդը:

03:38.000 --> 03:42.000
Այսպես քայլ առ քայլ այգի կաճի, ոչ թե ամայի տարածք։

03:42.000 --> 03:44.000
Արսենը գնաց տուն։

03:45.000 --> 03:47.000
Ամբողջ երեկո նա չկարողացավ քնել:

03:47.000 --> 03:51.000
Նրա սովորական գաղափարներն այլևս այնքան էլ վառ ու գրավիչ չէին թվում։

03:51.000 --> 03:57.000
Նրանք նախատինքով նայեցին նրան. Ինչո՞ւ եք մեզ ստվերում թողնում։

03:57.000 --> 04:03.000
Առավոտ Մարսենը ընտրեց մի միտք, ամենապարզը, որը նախկինում անարժան էր համարում։

04:04.000 --> 04:09.000
Նա որոշեց իր համար աթոռակ սարքել, որպեսզի նստի շքամուտքում և դիտի արևածագը։

04:09.000 --> 04:13.000
Նա գտավ տախտակներ ու գործիքներ ու սկսեց աշխատել։

04:14.000 --> 04:15.000
Դժվար էր։

04:15.000 --> 04:19.000
Տախտակները չէին ենթարկվում, գործիքները սահում էին ձեռքերից։

04:19.000 --> 04:22.000
Բայց մինչ երեկո աթոռակը պատրաստ էր։

04:22.000 --> 04:25.000
Պարզվեց ոչ կատարյալ, բայց դիմացկուն։

04:25.000 --> 04:31.000
Արսենը նստեց դրա վրա և հանկարծ զգաց մի արտասովոր ուրախություն, որը նախկինում չգիտեր։

04:31.000 --> 04:36.000
Անցնող հարեւանը զարմացավ. Դու ինքդ ե՞ս արել։

04:36.000 --> 04:37.000
Արսենը գլխով արեց.

04:37.000 --> 04:39.000
Հարևանն ինձ խնդրեց, որ այսպիսի մեկը պատրաստեմ։

04:40.000 --> 04:44.000
Շաբաթվա վերջում Արսենից արդեն հինգ աթոռակ էին պատվիրել։

04:44.000 --> 04:47.000
Նա սկսեց նստարաններ կառուցել, հետո փոքր սեղաններ։

04:48.000 --> 04:56.000
Նրա արհեստանոցը կյանքի կոչվեց, և գաղափարները, որոնք նախկինում միայն բառեր էին, դարձան բաներ, որոնք ծառայում էին մարդկանց:

04:56.000 --> 05:02.000
Ամեն օր Արսենն ավելի ու ավելի քիչ էր խոսում իր ծրագրերի մասին ու ավելի ու ավելի շատ էր անում։

05:02.000 --> 05:06.000
Նրա գաղափարների այգին սկսեց ծաղկել ու պտուղ տալ։

05:06.000 --> 05:22.000
Նա ժպտալով հիշեց իր գիշերային երևակայությունները, որովհետև այժմ նա ուներ ոչ միայն երազների սնդուկ, այլ նաև իր ձեռքով կառուցված տուն և այգի, որտեղ աճում էին ծառեր, որոնք ժամանակին տնկվել էին պարզ, բայց վճռական գործողություններով։